معیارهای پایداری تصمیم

https://www.infoq.com/articles/sustainable-architectural-design-decisions/

برای تعریف دقیق پایداری تصمیم، پنج معیار کلیدی استخراج کرده‌ایم.

راهبردی

هنگام تصمیم‌گیری، کسی که پیامدهای راهبردی را بررسی می‌کند باید مواردی مانند تأثیر بلندمدت تصمیم‌ها را در نظر بگیرد — برای مثال، تلاش آیندهٔ عملیات و نگهداری.

قابل اندازه‌گیری و قابل مدیریت

می‌توانید نتیجهٔ یک تصمیم را در طول زمان بر پایهٔ معیارهای عینی، ترجیحاً عددی، اندازه‌گیری و ارزیابی کنید (مانند آنچه برای نمونه سناریوهای ویژگی کیفی و کارگاه‌ها4 ترویج می‌کنند). ثبت همهٔ تصمیم‌های ریزدانه ممکن نیست، بنابراین معماران باید ریزدانگی تصمیم‌ها را به سطح مشخصی از جزئیات محدود کنند (مانند ایجاد یک کلاس طراحی). این کار به مجموعه‌ای پایدارتر از تصمیم‌ها و پیوندهای ردیابی کمتر منجر می‌شود. علاوه بر این، محدود کردن تعداد وابستگی‌های میان تصمیم‌ها اثر موجی تغییرات را کاهش می‌دهد.

دست‌یافتنی و واقع‌بینانه

دلیل تطبیق راه‌حل با مسئله باید عمل‌گرایانه انتخاب و صریح شود. برای مثال، معماران می‌توانند نشان دهند که مراقب بوده‌اند از مهندسی بیش‌ازحد یا کم‌ازحد پرهیز کنند (یعنی باید رویکرد «به‌اندازهٔ کافی خوب» را به کار ببرند).

ریشه‌دار در نیازمندی‌ها

تصمیم‌گیری باید بر تجربه و زمینهٔ معماری ویژهٔ حوزه استوار باشد. باید محیط شرکت و همچنین نیازمندی‌ها و محدودیت‌های پروژه، از جمله مهارت‌های کنونی تیم توسعه، بودجهٔ آموزش و فرایند را در نظر بگیرد.

بی‌زمان

تصمیم‌ها باید بر تجربه و دانشی مبتنی باشند که به‌زودی منسوخ نمی‌شود. برای مثال، معماران می‌توانند الگوها یا تاکتیک‌های معماری مستقل از پلتفرم انتخاب کنند.