نکات کار تیمی برای ADR

اگر در نظر دارید با تیم خود از رکوردهای تصمیم استفاده کنید، این‌ها نکاتی است که از کار با تیم‌های متعدد آموخته‌ایم.

شما فرصت دارید هم‌تیمی‌های خود را رهبری کنید؛ به جای تحمیل «چه چیزی»، با هم دربارهٔ «چرا» گفتگو کنید. برای مثال، رکوردهای تصمیم راهی هستند تا تیم‌ها هوشمندانه‌تر فکر کنند و بهتر ارتباط برقرار کنند؛ اگر رکوردهای تصمیم فقط یک الزام کاغذبازی تحمیلی پس از وقوع باشند، ارزشمند نیستند.

برخی تیم‌ها نام «تصمیمات» (decisions) را بسیار به مخفف «ADR» ترجیح می‌دهند. وقتی برخی تیم‌ها از نام پوشهٔ «decisions» استفاده می‌کنند، انگار چراغی روشن می‌شود و تیم شروع به قرار دادن اطلاعات بیشتری در آن پوشه می‌کند، مانند تصمیمات تأمین‌کننده، تصمیمات برنامه‌ریزی، تصمیمات زمان‌بندی و غیره. همهٔ این انواع اطلاعات می‌توانند از یک قالب یکسان استفاده کنند. فرض ما این است که مردم با کلمات («decisions») سریع‌تر از مخفف‌ها («ADR») یاد می‌گیرند، با حذف کلمهٔ «رکورد» انگیزهٔ بیشتری برای نوشتن مستندات در حال انجام دارند، و برخی توسعه‌دهندگان و برخی مدیران نیز از کلمهٔ «معماری» خوششان نمی‌آید.

در تئوری، تغییرناپذیری ایده‌آل است. در عمل، تغییرپذیری برای تیم‌های ما بهتر جواب داده است. ما اطلاعات جدید را با یک مهر تاریخ و یادداشتی مبنی بر اینکه این اطلاعات پس از تصمیم رسیده است، در ADR موجود درج می‌کنیم. این رویکرد به یک «سند زنده» منتهی می‌شود که همهٔ ما می‌توانیم آن را به‌روزرسانی کنیم. به‌روزرسانی‌های معمول زمانی رخ می‌دهد که اطلاعات را به لطف هم‌تیمی‌های جدید، پیشنهادهای جدید، نتایج واقعی استفاده‌های ما، یا تغییرات شخص ثالث پس از تصمیم، مانند قابلیت‌های تأمین‌کننده، طرح‌های قیمت‌گذاری، قراردادهای مجوز و غیره به دست می‌آوریم.