چگونه استفاده از ADR را شروع کنیم
برای شروع استفاده از ADR، با همتیمیهای خود دربارهٔ این حوزهها گفتگو کنید.
شناسایی تصمیم:
AD چقدر فوری و چقدر مهم است؟
آیا باید همین حالا گرفته شود یا میتوان تا کسب اطلاعات بیشتر صبر کرد؟
تجربهٔ شخصی و جمعی، و همچنین روشها و شیوههای طراحی شناختهشده، میتوانند به شناسایی تصمیم کمک کنند.
در حالت ایدئال یک فهرست کارهای مربوط به تصمیمها نگه دارید که مکمل فهرست کارهای محصول باشد.
تصمیمگیری:
تکنیکهای متعددی برای تصمیمگیری وجود دارد، هم عمومی و هم ویژهٔ معماری نرمافزار، برای مثال نگاشت گفتگو (dialogue mapping).
تصمیمگیری گروهی یک موضوع پژوهشی فعال است.
اجرا و الزام تصمیم:
ADها در طراحی نرمافزار به کار میروند؛ بنابراین باید به ذینفعان سیستم، یعنی کسانی که آن را تأمین مالی، توسعه و بهرهبرداری میکنند، اطلاع داده شوند و مورد پذیرش آنها قرار گیرند.
سبکهای کدنویسی که معماری در آنها آشکار است و بازبینیهای کدی که بر دغدغهها و تصمیمهای معماری تمرکز دارند، دو شیوهٔ مرتبط هستند.
هنگام نوسازی یک سیستم نرمافزاری در جریان تکامل نرمافزار نیز باید ADها (دوباره) در نظر گرفته شوند.
اشتراکگذاری تصمیم (اختیاری):
بسیاری از ADها در پروژههای مختلف تکرار میشوند.
از این رو، هنگام بهکارگیری راهبرد صریح مدیریت دانش، تجربههای مربوط به تصمیمهای گذشته، چه خوب و چه بد، میتوانند داراییهای ارزشمند و قابل استفادهٔ مجدد باشند.
مستندسازی تصمیم:
قالبها و ابزارهای فراوانی برای ثبت تصمیم وجود دارد.
به جوامع چابک (agile) نگاه کنید، برای مثال ADRهای M. Nygard.
به فرایندهای سنتی مهندسی نرمافزار و طراحی معماری نگاه کنید، برای مثال طرحبندیهای جدولی که IBM UMF و Tyree و Akerman از CapitalOne پیشنهاد کردهاند.
برای اطلاعات بیشتر:
- مراحل بالا از مدخل ویکیپدیا دربارهٔ Architectural Decision برگرفته شده است